familieopstellingen en systeemopstellingen by Sabin Van Crombrugge

Voedingsopstellingen

Door bewustzijn op te bouwen van de onderliggende onbewuste factoren wordt het mogelijk om voeding weer voeding te kunnen laten zijn, datgene wat we nodig hebben om te leven waarbij voeding de bron om ons te voorzien van voedingsstoffen die we nodig hebben.

Vaak gebeurt het dat ons lichaam niet meer voelt wat het werkelijk nodig heeft en wanneer en welke voeding we nodig hebben.

Soms gebeurt het dat je alles over voeding weet, je het ene boek na het andere verslonden hebt en zodoende meer weet van voeding dan een voedingsdeskundige maar niet in staat bent om dit daadwerkelijk ook toe te passen.

We denken bij voedingsoptellingen meteen aan anorexia, boulemia, binge eating , onder -of overgewicht maar als we dieper kijken zien we dat er bij voedingsopstellingen ook andere mogelijkheden zijn die ervoor zorgen dat we een probleem ontwikkelen rond voeding. Vaak zijn het copingstrategieën die in gang treden op het moment dat het voor ons in het verleden, vaak als kind, te traumatisch was en waarbij we via deze overlevingsstrategieën een oplossing vonden voor zaken die we niet aankonden of niet wisten wat we ermee moesten aanvangen. Deze copingstrategieën treden dikwijls nogal onbewust op, op het moment dat we opnieuw geconfronteerd worden met vaak oude, onverwerkte trauma’s, ons onveilig voelen en zo op een niet meer nodige manier nog steeds op dezelfde manier reageren als vroeger. Voorbeelden hiervan kunnen zijn dat we bepaalde soorten kleuren groenten of fruit niet kunnen eten, ons altijd schuldig voelen als we eten of zelfs niet kunnen genieten van eten. Er zijn heel veel verschillende soorten problemen met voeding die we niet gewend zijn om te zien als problemen omdat ze niet zo voor de hand liggend zijn.

.

Voeding is heel vaak een manier geworden om onszelf te verdoven of om een vals vertrouwen in het leven te houden. Voeding heeft eigenlijk als functie om ons leven en functioneren mogelijk te maken, om te kunnen leven.

We hoeven ons niet  vast te pinnen op een model waarin we allemaal passen. Voor sommigen is vlees goed, voor anderen niet. Voor de een kan een bepaald voedingsmiddel dwangmatig geweerd worden omdat het vanuit gezondheidsoverwegingen niet goed zou zijn maar dit dwangmatige kan ervoor zorgen dat het slechter zou kunnen zijn dan wel in beperkte mate een bepaald voedingsmiddel tot zich te nemen.. Vaak geeft dit weer dat er onder dit dwangmatige onbewuste drijfveren liggen waardoor we ons dat bepaalde voedingsmiddel ontzeggen.

Het doel van voedingsopstellingen is bewust, in vrijheid en met liefde voor onszelf en onze context voeding tot je kunnen nemen die goed voor je is.

Soms hebben we bepaalde mentale overtuigingen geïnstalleerd in de zijn van: het is zo lekker, ik heb het verdiend, eten betekent gezelligheid,.. en ga zo maar door wat voor jou geldt als mentale overtuiging.

Het kan ook verder gaan dat mentale overtuigingen, op een dieper niveau dat het dwangmatig wordt. Je wordt als het ware verplicht te eten of juist niet te eten om controle over je leven te behouden.

Een aantal voorkomende patronen kunnen zijn:

  • Je eet overdag niets maar enkel ’s nachts, dan eet je bij wijze van spreken je hele koelkast leeg
  • Je durft bepaalde dingen niet te eten of je moet juist dat ene voedingsmiddel eten
  • Het niet kunnen eten in gezelschap van anderen
  • Steeds bezig zijn met het voorzien dat er altijd eten voorhanden is om zeker niet in een situatie te belanden dat men zonder voeding zou komen te zitten
  • Eten dient om rustig te worden of een leegte op te vullen
  • Eten om je energietekort aan te vullen
  • Na het eten dwangmatig sporten om de opgenomen calorieën weg te werken
  • Je agenda vol te proppen en geen ruimte laten om te kunnen eten
  • Niet voelen welke voeding je eigenlijk nodig hebt
  • Niet eten om controle te behouden

 De relatie die we hebben met onze voeding zijn een aanwijzing naar onze diepere onbewuste patronen. We proberen deze vaak te ontwijken door te focussen op voeding. Het vraagt dan ook moed om onze aandacht te richten op deze problematiek aangezien we op die manier ook geconfronteerd worden met de diepere, onderliggende traumatische zaken. Vaak zijn de problemen rond voeding een masker voor pijn, onmacht en onwetendheid.

Contact maken met die relatie tot voeding kan echter een krachtige manier zijn om heling hieromtrent te verkrijgen.

Pijn, teleurstellingen, trauma’s, angst en verlangens horen bij het leven maar heel vaak zijn deze zaken teveel en gaan we ze onderdrukken en brengen we ze naar het onbewuste. Dit kan een tijd goed gaan maar vroeg of laat worden we ermee geconfronteerd omdat latere gebeurtenissen de vroegere triggeren. We zijn in ons leven op zoek naar evenwicht, balans. Dat wat we onderdrukt hebt dient zich weer aan om dat evenwicht te kunnen installeren. Copingmechanismen kunnen een tijd lang hun werk doen maar vroeg of laat werken ze niet meer als hulpmiddel maar beginnen ze ons te hinderen. Het houdt ons weg van wie we echt zijn. In ons leven zijn we meer en meer op zoek naar onszelf, wie we eigenlijk zijn en daar begint het proces. We hebben die hindernissen door te gaan om dichter bij onszelf te komen. Het voortdurend bezig zijn met overleven begint langzaam aan je te vreten en je krijgt de drang om meer en meer weer in het leven te kunnen gaan staan. Door de zaken die we meemaakten hebben we onszelf heel vaak leren afscheiden van het voelen en maakten we een breuk tussen denken en voelen. Hier start de overgang om terug contact te maken met ons lichaam om zo opnieuw het evenwicht tussen denken en voelen te herstellen, openheid in ons hart opnieuw te verkrijgen.

Het werken met opstellingen past dan ook in deze optiek. Het maakt een verbinding tussen denken, voelen en hart. Opstellingen zijn niet met de ratio te verklaren maar is wel noodzakelijk om te weten wat het is.

Als we willen kijken naar problemen rond voeding op een diepere manier zal het ook noodzakelijk zijn om tools te gebruiken die die diepere lagen ook aanspreekt. In deze optiek zijn opstellingen een ideale manier om hiernaar te kijken.

Als we met opstellingen naar voeding gaan kijken is het belangrijk dat we contact gaan maken met ons lichaam en dat wat we echt nodig hebben. Dit onderscheidt zich van de behoeften die we als kind hadden. Als we hierbij stilstaan dan zien we dat onze echte behoeften niet meer dezelfde zijn als in onze kindertijd. Het is belangrijk om weer contact te maken met het lichaam en te voelen wat er in ons lichaam gebeurt om zodoende ons te kunnen voeden met datgene wat nodig is. Op die manier is het mogelijk om voeding gewoon weer voeding te laten zijn.

Hiermee geven we niet aan dat we voor alles een oplossing hebben. Ziekten zullen er altijd zijn, en op sommige ziekten zullen we nooit een antwoord hebben, maar dit wil niet zeggen dat we de kwaliteit van ons leven niet kunnen verbeteren. De uiteindelijke bedoeling van voedingsopstellingen is dat je kan bepalen wat je eet zonder dat voeding dient om onderliggende problematieken te onderdrukken.

Vaak is het zo dat we de inzichten die we opdoen rond voeding, rond je eetpatroon lastig is om te integreren in je leven. Je weet meestal heel goed van jezelf wat je nodig hebt maar dit is nog niet de reden dat je daarom een optimaal eetpatroon beheerst. Het zal vooral zaak zijn om je intentie te stellen en op die manier de keuze hebt of je al dan niet doet wat je voorop stelde. Soms kan je wilskracht niet op tegen je (familie)systeem, tegen het lot dat je draagt. Acceptatie zal een belangrijke factor zijn waarbij dit gezonder kan zijn dan op wilskracht gezond gaan eten.

Het kan een lange weg lijken maar op den duur merk je dat die weg zijn vruchten afwerpt en dat je de balans in je leven hervindt.

Hoe werkt nu een voedingsopstelling?

In opstellingen zien we dat we allemaal deel uitmaken van verschillende systemen: familie, systemen binnenin je jezelf, je huidig gezin, contexten waarin je leeft en werkt,… . Elk systeem heeft een eigen dynamiek die ervoor zorgt dat het systeem in stand gehouden wil worden. Systemen hebben hun eigen wetmatigheden en verhoudingen. Die wetmatigheden kan je terugvinden  onder de rubriek van familie -en systeemopstellingen op de website. Wanneer één of meerdere wetmatigheden niet in orde zijn dan ontstaan er wat we noemen ‘verstrikkingen’.

Het doel van een opstelling is dat we die verstrikkingen in een systeem bewust maken zodanig dat er verlichting kan komen voor het hele systeem.

Nadat de verstrikking bewust gemaakt is ontstaat de mogelijkheid om te kijken hoe we een oplossing kunnen bieden voor de verstrikking. Als het mogelijk is wordt het evenwicht in het systeem herstelt door herordening en inzicht te bieden hoe er op een andere manier kan gehandeld worden. Als de verstrikking zichtbaar gemaakt wordt is het vaak zo dat het zich niet moet gaan uiten in allerhande symptomen rond voeding.

Dit biedt echter geen acute oplossing voor het probleem. Het gaat er bij de opstelling eerder om het creëren van ruimte om een probleem aan de orde te stellen. Patronen zijn hardnekkig en kunnen niet op een korte tijdspanne veranderd worden. De opstelling kan wel een aanzet zijn tot een veranderproces dat soms wel een paar jaren kan duren. Soms kunnen we ineens een grote stap zetten, soms is juist die ene kleine stap de opening om te kunnen bewegen.

Bij voedingsopstellingen is het zo dat we een projectie doen op voeding. Het is noodzakelijk om via een opstelling te gaan naar het moment waar er een onderbroken beweging ontstaan is. Het biedt ons de mogelijkheid om de relatie tussen de cliënt en de voeding te transformeren en een beweging naar heling in gang te zetten. Het is dan ook een heel belangrijk gegeven dat we de oorspronkelijke breuk, het copingmechanisme en de consequenties daarvan zichtbaar maken. Dit brengt een rouwproces of een proces van bewustwording op gang zodanig dat we niet blijven herhalen wat er zich in het verleden afgespeeld heeft.

Hiermee bieden we een eerste uitgangspunt tot verandering, samen met het bekijken van ons eetpatroon vanuit andere invalshoeken. Stel je voor dat je patroon echter gebaseerd is op een feitelijk tekort of een ziekte dan zal het noodzakelijk zijn om naar een diëtiste te gaan of naar een arts.

De methodiek van voedingsopstellingen is dezelfde als die van andere soorten opstellingen: het wetend veld, representanten en dezelfde wetmatigheden als bij familieopstellingen. Hoewel we ons richten op voedingspatronen kan het zijn dat we toch weer terugvallen op familieopstellingen omdat daar heel vaak een oorsprong te vinden is, ofwel in het familiesysteem ofwel in het gezin van herkomst. Grote kans dat we op dat vlak nog iets uit te zoeken hebben.

Hoewel we zaken uit het verleden gaan bekijken ligt de nadruk bij de opstellingen voornamelijk oplossingsgericht naar de toekomst.

Geef een reactie

Sluit Menu